Í þættinum eru óhugnanleg atriði.
Við gefum okkur ekkert og viljum bara finna hana.
Við héldum að við fyndum hana fyrir mánudagskvöld.
Allir bæjarbúar spurðu sig: Hvar er Wilma?
Lögreglustöðin.
Ég sá svartklæddan mann þegar ég ók norður E6-hraðbrautina,
norðan við Ljungskila, ef þið viljið skoða það nánar.
Ungir menn í Uddevalla höfðu verið til vandræða.
Líklega fór Wilma úr íbúðinni til Gautaborgar að hitta stráka þar.
Við fórum með líkhunda.
Þeir gefa merki með því að gelta.
Við fundum hjólför sem lágu niður að vatninu.
Það vakti grunsemdir hjá okkur.
Ef ég væri sekur, hefði ég þurft að brjóta eðlisfræðilögmálið.
Hann veit hvar hún er.
Morðið á Wilmu
- Sæll, þetta er hjá lögreglunni. - Allt í lagi.
Pabbi Wilmu Andersson hafði samband við okkur.
Hann hefur áhyggjur af henni.
- Hún svarar ekki símanum. - Allt í lagi.
Veistu hvar hún getur verið?
Við hættum saman á fimmtudag. Ég veit ekki hvar hún er.
- Hefurðu ekkert heyrt í henni síðan? - Nei.
Allt í lagi, ég skil.
Það er slökkt á símanum hennar. Er hún ekki hjá þér?
Ég eyddi númerinu hennar úr símanum hjá mér.
Hefurðu ekkert heyrt í henni og veist ekki hvar hún er?
Við rifumst heiftarlega og grétum bæði. Svo fór hún.
Hefurðu ekkert heyrt í henni síðan?
Fyrst hún er ekki hjá þér höldum við áfram að leita.
17. nóvember 2019
var lögreglunni í Udevalla tilkynnt um hvarf Wilmu Andersson, 17 ára.
Anette Timm Preinfalk stýrir rannsókninni.
Fjölskyldan reyndi að ná í hana föstudaginn 15. nóvember.
Hún átti tíma hjá tannlækni sem hringdi í föður hennar
og spurði um hana.
Þá fóru þau að leita og reyna að finna út hvar hún væri.
16. nóvember fór pabbi Wilmu að íbúðinni
þar sem hún bjó með kærasta sínum.
Hann hringdi dyrabjöllunni og bankaði en enginn kom til dyra.
Hann kíkti gegnum bréfalúguna
og honum sýndist einhver vera heima.
Samt kom enginn til dyra.
Ég átti frí helgina sem systir Wilmu sagði frá þessu á samfélagsmiðlum.
Nú eru fjölmargir í Facebook-hópnum okkar.
Þar eru skilaboð eins og: "Systur minnar er saknað."
Mannshvörf oft tilkynnt á samfélagsmiðlum.
Ég vissi ekki hve alvarlegt þetta væri.
Margt getur valdið því að ung stúlka fer að heiman.
Wilma hvarf 14. nóvember.
Síðast spurðist til hennar um klukkan 17 þann dag.
Hún var aðeins 17 ára og mjög virk á samfélagsmiðlum.
Það var alltaf auðvelt að ná í hana en allt í einu náði enginn í hana.
Þegar við fundum Wilmu ekki
hringdi ég í hana en hún svaraði ekki.
Þá hringdi ég í Tishko.
Hann sendi mér skilaboð.
Þegar ég las skilaboðin fann ég á mér að eitthvað var að.
Þá fórum við aftur heim til hans.
Við spurðum hvort við mættum koma inn og hann samþykkti það.
Hann var undarlegur í framkomu.
Hann var vafinn í teppi.
Þegar þau hittu Tishko virtist hann vera utan við sig.
Hann var sljór og virtist vera undir áhrifum.
Hann var ekki með réttu ráði.
Hann hafði áður ofnotað kannabis-efni en ég veit ekki hversu alvarlega.
Tishko sagði í byrjun að þau hefðu rifist
og að Wilma hefði farið úr íbúðinni.
Hún fór og ætlaði líklega að hitta stráka í Gautaborg.
Fara í partý en meira vissi hann ekki.
Hann varð eftir heima og sagðist ekkert vita.
Wilma ætlaði einu sinni að fyrirfara sér.
Hún fór upp í ris blokkarinnar
í þeim tilgangi að svipta sig lífi.
Tishko kom henni til bjargar þegar hún ætlaði að hengja sig.
- Þetta er hjá lögreglunni. - Halló.
Ég ræddi við mömmu Wilmu sem sagði mér að einu sinni
þegar þið hættuð saman hafi Wilma ætlað að hengja sig.
Já. Ég hringdi í pabba hennar og hann kom og sótti hana.
Geturðu farið upp í ris og kannað hvort hún er þar?
Já, ég get það en ég held ekki að...
- Hún var reið þegar hún fór. - Var hún reið?
Tók hún dótið sitt þegar hún fór eða bara símann sinn?
Hún tók töskuna sína, föt og snyrtivörur.
Líka símann sinn. Hún tók allt með sér.
Ég gat haldið á því.
Ég skil.
Hvað með vini hennar?
Við höfðum samband við tvo þeirra.
Einn í Uddevalla og annan í Steningesund.
Þekkti hún enga aðra þar?
- Nei. - Ekki það.
Hún ögraði mér með einhverjum strák.
Hún á líklega vini sem foreldrar hennar vita ekki um.
Við skulum vona það. Takk fyrir hjálpina, í bili.
- Takk. - Takk, bless.
Samtök sjálfboðaliða um mannshvörf eins og FIKK
helga sig leitarstörfum og aðstoða lögregluna.
Leitin er umfangsmikil og margir hafa aðstoðað okkur.
Í fyrstu hélt ég að hún hefði bara strokið að heiman.
Hún hefði ekki látið vita af sér. Annað vissum við ekki.
Við héldum að við fyndum hana fyrir mánudagskvöld.
Ég set mig í spor foreldrana og aðstoða auðvitað við leitina.
Það er frábær mæting.
Mörgum íbúum Uddevalla rennur blóðið til skyldunnar.
Hundruð sjálfboðaliða komu til að leita að stúlkunni.
Við vorum með lögregluna, herinn,
samtök sjálfboðaliða og trúarhópa. Allir unnu saman að leitinni.
Allir bæjarbúar hugsuðu bara um eitt: Hvar getur Wilma verið?
Það skiptir verulegu máli að finna hana.
Aðallega fjölskyldunnar vegna en líka vegna rannsóknarinnar.
Við gefum okkur ekkert og viljum bara finna hana.
FIKK-sjálfboðaliðasamtökin segjast ætla að leita til miðnættis.
Wilma var mjög hugulsöm.
Hugmyndarík og þrjósk. Hún var mjög ákveðin.
Yndisleg stúlka með hjartað á réttum stað.
Wilma hafði gaman af líkamsrækt, vera með vinum sínum og mála.
Innanhússhönnun... Hún var mjög skapandi.
Hún var málgefin og gat talað án afláts, tímunum saman.
Hún var hláturmild og fíflaðist heilmikið.
Hún gat líka verið alvörugefin.
Við gátum talað saman um allt.
Wilma bjó ásamt Tishko, kærasta sínum, í Uddevalla.
Þegar þau byrjuðu að vera saman var hún 15 ára og hann tvítugur.
Hún flutti fljótlega heim til foreldra hans.
Ári síðar flutti Tishko í þessa íbúð.
Wilma flutti þangað með honum og þar bjuggu þau saman.
Lögreglan yfirheyrði vini Wilmu
og vonaðist til að finna ástæðu þess að Wilma vildi láta sig hverfa.
Wilma sleit sambandinu við Tishko.
Okkur hafði verið sagt að Tishko hefði slitið sambandinu.
Svo fréttum við að það hefði verið hún.
13. nóvember
batt hún enda á sambandið, eins og við komumst að síðar.
Daginn eftir, 14. nóvember náði enginn sambandi við hana.
Það var mjög óvenjulegt að ekkert heyrðist í Wilmu.
Hún var alltaf í sambandi,
ýmist við vini sína eða systur eftir að þau Tishko höfðu rifist.
Lögreglan talar aftur við Tishko og spyr hvort eitthvað sé að frétta.
Hann heldur sig við fyrri frásögn.
Að hann viti ekki hvar Wilma sé
og hann hafi verið í íbúðinni síðan fimmtudaginn 14. nóvember.
Seint á fimmtudagskvöldið
fékk neyðarlínan símtal frá áhyggjufullum ökumanni.
Lögregluvarðstöð.
Ég sá svartklæddan mann fótgangandi á E6-hraðbrautinni,
norðan við Ljungskile, ef þið viljið skoða málið nánar.
Hann virtist ekki alveg eðlilegur, með handleggina beint út frá síðum.
- Þetta var óeðlilegt. - Allt í lagi.
- Takk, bless. - Bless.
Eftirlitsbíll er sendur á staðinn til að sækja manninn.
Við tókum... upp í bíl á hraðbrautinni.
Við förum með hann til Uddevalla til að sækja skilríkin hans.
Starfsbróðir minn hringir í mig
og segir að þeir hafi haft afskipti af manni á E6
á fimmtudagskvöldið.
Það var kærasti Wilmu.
Lögreglumaðurinn greinir frá því sem bar fyrir augu 14. nóvember
þegar kærasti Wilmu var hirtur á E6-hraðbrautinni.
Hann segist hafa átt í slagsmálum við unga innflytjendur.
Fötin hans eru óhrein, hann virkar ringlaður og í áfalli.
Ungir menn höfðu verið til vandræða í Uddevalla.
Þeir voru á svipuðu reki og Tishko.
Í samtali við lögreglu segist Tishko hafa verið
leiður og í uppnámi eftir slagsmálin í Uddevalla.
Hann hafi tekið lest og ætlað til Gautaborgar
en hætt við það og farið úr lestinni í Ljungskile.
Síðan hafi hann gengið áleiðis til Uddevalla á E6-hraðbrautinni.
Þegar lögreglan heyrir af atferli hans á hraðbrautinni
vill hún fá að vita hvað raunverulega gerðist
milli Wilmu og Tishko kvöldið sem hún hvarf.
Nágrannar heyrðu að eitthvað gekk á
í íbúð Tishkos og Wilmu þetta kvöld. Þeir heyrðu þau rífast.
Nokkrir nágrannar heyrðu skarkala frá íbúðinni.
Einn þeirra ætlaði að kanna hvað gengi á en hætti síðan við.
Nágranninn heyrði skelfileg óp.
Svo datt allt í dúnalogn.
Þá hugsaði hann með sér að þau væru hætt að rífast.
Leitin að Wilmu er mjög umfangsmikil.
Leitað er að vísbendingum um hvar hún er og hvað gerðist.
Við erum skammt frá Uddevalla.
Við höfum nokkrum sinnum leitað hér.
Við fundum hjólför sem lágu niður að vatninu.
Það vakti grunsemdir okkar. Af hverju voru hjólförin þarna?
Við leituðum í hæðunum hér í nágrenninu.
Við reyndum að fara alla leið niður að vatninu.
Við sendum kafara niður hérna.
Við skönnuðum botninn með neðansjávardrónum.
Við teljum að fullleitað sé á þessu svæði.
Ofan og neðan við vatnsyfirborð.
Lögreglan reynir að átta sig á sambandi Tishko og Wilmu.
Yfirheyrslur leiða í ljós að það var ekki einfalt.
Systir Wilmu hefur ákveðnar skoðanir á Tishko.
Henni fannst aldursmunurinn of mikill
og segir hann mjög stjórnsaman.
Hún segir hann hafa skipt sér af klæðaburði Wilmu og gjörðum.
Að Wilma hafi gjarnan spurt hann: "Tishko, má ég vera í þessu?"
Að hennar sögn stýrði hann bæði klæðaburði og ferðum Wilmu.
Henni fannst óþægilegt hve grannt hann fylgdist með Wilmu.
Wilma einangraðist sífellt meira.
Hún hætti að stunda líkamsrækt.
Hún hafði alltaf haft gaman af því að fara í ræktina.
Svo hætti hún í skóla.
Wilma sem var alltaf félagslynd, einangraðist meira og meira.
Undir það síðasta var eins og Wilma væri...
Hún varð miklu sterkari og var tilbúin að fara frá Tishko.
Í símtali við lögreglu eftir að hvarf Wilmu var tilkynnt,
segist Tsihko hafa verið í íbúðinni síðan hún fór þaðan, 14. nóvember.
Lögregluskýrsla frá því hann var sóttur á E6-hraðbrautina
og rannsókn á farsíma hans benda til annars.
Ferðir Tishkos voru kortlagðar frá 14. nóvember.
Síðdegis sést hann versla í Netto.
Síðan fer hann heim til sín.
Þetta sést á farsímagögnum. Svo hélt hann sig heima við
til klukkan 18.30 og fór þá út.
Rifrildið sem nágrannar heyrðu átti sér stað í millitíðinni.
Wilma talaði við mömmu sína skömmu eftir klukkan 17.
Þetta er því spurning um einn og hálfan klukkutíma,
frá því hún talaði við mömmu sína til klukkan 18.30.
Spurningin er hvort Wilma fór út á undan Tishko
eða hvort þau fóru saman út.
Er hugsanlegt að hún hafi aldrei farið úr íbúðinni?
Ferðir Tishkos eru raktar.
Lögregla sér að hann kemur heim um klukkan 10.30
og er heima alla helgina.
Hann afþakkaði vinnu á laugardag og sunnudag.
Á mánudag bauðst honum vinna á fyrirtækisbíl og hann þáði hana.
Við reyndum að rekja ferðir Tishkos nákvæmlega.
Við vitum að hann var að vinna mánudaginn 18. nóvember.
Vinnuveitandi hans sagði okkur hvaða bíl hann hefði notað.
Við rannsökuðum GPS-búnað bílsins.
Okkur fannst furðulegt að hann fór mörgum sinnum heim
meðan hann var á vakt.
Við sáum að hann ók til viðskiptavinar og síðan heim.
Nokkrum sinnum.
Margt undarlegt kom í ljós þegar ferðir Tishkos voru raktar.
Af hverju fór hann svona oft heim þennan mánudag?
Hann sagðist hafa verið heima allt fimmtudagskvöldið. Af hverju?
Af hverju var hann á gangi á hraðbrautinni?
Hvað var hann að fela?
Of margt stemmir ekki. Hann veit hvað gerðist.
Hann veit hvar hún er.
Lögregla óttast að Wilma sé fórnarlamb glæps.
Maður var handtekinn í dag, grunaður um morð.
Þegar Tishko var handtekinn lá hann í sófa í stofunni.
Handtakan gekk átakalaust fyrir sig.
Hann fylgdi lögreglumönnunum og veitti enga mótspyrnu.
Á lögreglustöðinni er Tishko sagt að hann sé grunaður um morð.
Í fyrstu yfirheyrslu
staðhæfir hann að hann hafi verið í íbúðinni síðan Wilma fór þaðan.
Hann segist hvorki vita hvar hún sé né hvað kom fyrir hana.
Tæknideild lögreglu gerir húsleit á heimili þeirra Tishko og Wilmu.
Monica Jonsson og félagar hennar í tæknideildinni annast húsleitina.
Ég sá ekki fyrstu ummerkin heldur sá starfsbróðir minn þau.
Fyrst ákváðum við hver færi á vettvang og tæki yfirlitsmyndir.
Félagi minn gerði það og kom á vettvang á undan mér.
Ég hafði ekki séð íbúðina.
Þegar hann kom þaðan sagði hann að blóð væri í stofunni.
Þegar starfsmenn tæknideildar fundu blóð í stofu íbúðarinnar
var gerð ítarlegri rannsókn.
Fyrir lá að blóð var í íbúðinni
og að einhver hafði lagt á sig að þrífa blóðið.
Við söfnuðum blóðsýnum sem voru sýnileg með berum augum.
Það var ekki mikið magn.
Hægt er að finna blóð sem ekki sést með berum augum
með því að beita svokallaðri Bluestar - tækni.
Þá notum við lítinn búnað með sérstöku efni.
Á búnaðinum er túða sem úðar efninu á svæðið.
Efnið bregst við hemóglóbíni, járninu í blóðinu.
Við tökum síðan myndir í öllum herbergjum íbúðarinnar.
Efnið verður blátt og flúrljómandi ef það kemst í snertingu við blóð.
Gólfið varð blátt en við höfðum ekki séð þetta blóð með berum augum.
Það var meira blóð en við héldum í fyrstu.
Það er nær ómögulegt að fjarlægja ummerki blóðs.
Lögreglan veit nú að eitthvað gerðist þarna.
Og að einhver reyndi að fjarlægja ummerkin.
En ummerki um hvað?
Lögreglan reynir allt til að komast að örlögum Wilmu.
Gerð er víðtækari leit að henni
og Tishko, kærasti hennar er handtekinn.
Honum er greint frá nýjum sönnunargögnum.
Við yfirheyrslu segir Tishko það útilokað.
Ekkert blóð geti verið í íbúðinni hans.
Hann brosti meira að segja til mín.
Kannski var hann að hugsa um eitthvað jákvætt
sem fékk hann til að brosa. Hann var samt ekki brosmildur.
Tishko er líka spurður um samband þeirra Wilmu.
Hann sagði frá því hvernig sambandið blasti við honum.
Honum fannst það
ekkert ólíkt öðrum samböndum hjá ungu fólki.
Þau rifust stundum en hann áleit sig ekki stjórnsaman.
Hann sagði hana stundum nöldra, sem getur verið rétt.
Sjaldan veldur einn þá tveir deila.
Honum fannst sambandið ástríkt.
Honum fannst þau náin.
Hann sá sambandið í öðru ljósi en þeir sem tengdust Wilmu.
Herinn, lögreglan og sjálfboðaliðar halda leitinni áfram en án árangurs.
Andrúmsloftið er spennuþrungið.
Leitin að Wilmu ber engan árangur.
Víðtæk leit var gerð.
Allir vonuðust til að finna Wilmu og að hún væri á lífi.
Við leituðum viðstöðulaust.
Við vorum í sambandi við lögreglu, ættingja
og samtök.
Allir sögðu mér að halda í vonina og gefa hana ekki upp á bátinn.
Mér leið eins og í tómarúmi, fullu af skelfingu og angist.
Ég get ekki lýst örvæntingunni. Hún var hræðileg.
Enn sterkari grunur fellur á Tishko
eftir fund í sorpgeymslu í blokkinni þar sem hann bjó.
Viku eftir handtöku Tishkos höfðu sorphirðumenn samband.
Menn úr tæknideild rannsökuðu það sem fannst í sorpgeymslunni.
Fyllingar úr púðum, púðaver og þessháttar
fannst í plastpokum.
Sumir pokanna voru merktir Tishko.
Þeir voru úr matvörubúð með heimsendingarþjónustu.
Blóð úr Wilmu fannst í pokunum.
Tæknimenn skoðuðu salernið gaumgæfilega.
Þeir sáu að miklu magni af dún hafði verið sturtað niður.
Púðaverin sem fundust í ruslageymslunni
voru eins og rúmteppið í íbúðinni.
Eins á litinn og með sama mynstri.
Auk þess voru þau blóðug.
Þau voru send í rannsókn og reyndust gegnsósa af blóði.
Þetta voru ekki nokkrir blóðdropar
heldur voru púðaverin alblóðug.
Ekki fór milli mála að eitthvað alvarlegt hafði komið fyrir Wilmu.
Åse Zander rannsakar blóðslettur.
Hún bætist í hóp rannsakenda til að varpa ljósi á atburðarásina.
Á veggnum var dálítið sem mér fannst áhugavert.
Í horni, fyrir framan hægindastólinn.
Þar var efni sem var þykkara en blóðblettur.
Það var síðar rannsakað
og reyndist vera vöðvavefur úr Wilmu.
Það þarf mikið afl til að rífa vöðvavef.
Ekki einfaldar stimpingar heldur verulega aflsmuni.
Í þessu tilviki rifnuðu býsna stórir vefjahlutar.
Ljóst er að Wilma varð fyrir alvarlegri líkamsárás.
Stóra spurningin er hvort hún var myrt í íbúðinni.
Lögreglan fær þýska líkhunda til liðs við sig.
Við vitum ekki hvort líkið lá í íbúðinni eftir andlátið
því það var jú ekki á staðnum.
Var hún slösuð í íbúðinni, flutt þaðan slösuð
eða dó hún þar?
Er þetta vettvangur líkamsárásar eða morðs?
Þess vegna fengum við hundana.
Þessir hundar gefa merki með því að gelta.
Hundurinn gaf merki í rúminu.
Þýsku líkhundarnir fundu lykt í rúminu.
Allar líkur eru því á að Wilma hafi verið myrt í íbúðinni.
Í eldhúsinu fannst líka dálítið athyglisvert.
Við fundum hníf í vaskinum sem lá þar innan um aðra hnífa.
Hnífurinn var sendur til rannsóknar í Linköping.
Erfðaefni Wilmu fannst á hnífnum
ásamt vöðvabút, held ég.
Áður en Anette Timm Preinfalk deilir upplýsingunum með Tishko,
fer hún í íbúðina.
Nú er talið líklegast að íbúðin sé morðvettvangur.
Tæknimenn í íbúðinni sögðu mér frá furðulegri lykt.
Ég fann lyktina líka.
Þarna einhvers staðar var eitthvað.
Lyktin barst úr svefnherberginu.
Þau grunar að lyktin komi úr fataskáp í svefnherberginu.
Tæknimenn leita áfram að upptökum lyktarinnar
og Anette Timm Preinfalk fer aftur á lögreglustöðina
til að yfirheyra Tishko.
Ég var nýsest niður
með Tishko og lögmanni hans
þegar ég fékk símtal. Taska hafði fundist í íbúðinni.
Svo virtist sem í henni væri eitthvað sem tengdist Wilmu.
Ég sagði Tishko ekki annað
en að svört taska hefði fundist og ég vildi vita hvað væri í henni.
Leit að Wilmu Andersson er hætt.
Lögreglan fann vísbendingu um að hún sé ekki lengur á lífi.
Ekki hefur enn verið greint frá því
sem var í töskunni sem fannst í fataskápnum.
Það er óhugnanlegra en nokkur gat ímyndað sér.
Taskan sem við fundum var þarna allan tímann.
Fyrstu tvo dagana leituðum við að heilli manneskju í íbúðinni.
Þetta er handfarangurstaska eins og fólk tekur með sér í flug.
Við reiknuðum ekki með að Wilma hefði verið sundurlimuð.
Þegar við leitum að horfnu fólki,
leitum við að manneskju,
lífs eða liðinni, líkama í heilu lagi.
Þegar hvorugt finnst, eins og í þessu tilviki,
er næsta hugsun ekki sú að líkamshlutar séu faldir á staðnum.
Tæknimenn og aðrir héldu rannsókninni áfram.
Þetta breytti málinu ekki en var hræðilegt fyrir fjölskylduna.
Hún beið lengi eftir fréttum um að Wilma hefði fundist
og væri ekki lengur á lífi.
Í töskunni fann lögreglan höfuð Wilmu, vafið í álpappír.
Linda, móðir Wilmu ætlaði að hefja nýja leit
þegar hún fékk fréttir sem gerðu út um von hennar.
Hún var að koma á fund hjá okkur og var að leggja bílnum
þegar hún fékk símtalið.
Undir slíkum kringumstæðum
er eðlilegt að móðir gefi frá sér skaðræðisvein.
Hún brotnaði saman.
Ég fór til sjálfboðaliðanna sem höfðu heyrt veinið.
Ég safnaði þeim saman
og sagði þeim að hljóðin væru frá móður Wilmu.
Þetta er eins og martröð sem maður vaknar ekki upp frá.
Ég óska engum þess að upplifa það sem við upplifðum.
Ekki bara við, fjölskyldan. Þetta hafði áhrif á ótal marga.
Hvernig gat einhver gert Wilmu þetta? Hún sem átti allt lífið framundan.
Ég skil það ekki.
Þegar við fengum fréttirnar,
held ég að allt samfélagið, ekki bara við,
hafi misst andann. Öll von var úti.
Vegabréf Wilmu fannst í töskunni
ásamt farsímanum hennar, hálsklút og litlu tuskudýri.
Höfuð Wilmu var margvafið í álpappír sem var límdur saman.
Fingraför Tishkos fundust á álpappírnum.
Tishko átti erfitt með að útskýra býsna margt.
Meðal annars fingraförin sem við fundum.
Hann gaf þá skýringu
að hann notaði mikinn álpappír til að fela lykt af eiturlyfjum.
Lyktin var megn.
Hann endurnýtti álpappírinn. Eftir að hafa reykt hassið,
vafði hann pappírnum aftur á rúlluna.
Það getur útskýrt lyktina.
Að hans sögn kom einhver annar höfðinu fyrir og pakkaði því inn.
Þess vegna hafi fingraför hans fundist.
Þar sem það tók lögreglu níu daga að finna töskuna,
segir Tishko að einhver annar hafi haft tök á að koma henni fyrir.
Íbúðin var ekki vöktuð og engir tæknimenn á staðnum
milli klukkan 10 og 13.15 en þá var Tishko handtekinn.
Eftir það læsti lögregla íbúðinni með eigin lásum.
Segjum sem svo að annar glæpamaður
hafi séð að Tishko var handtekinn og færður úr íbúðinni.
Tishko sagði að Wilma hefði látið gera aukalykla.
Hinn glæpamaðurinn hefði þá farið með höfuð Wilmu í íbúðina
og vafið það inn
í álpappír sem hann fann í íbúðinni
og hafði fingraför Tishkos.
Þetta er tæknilega útilokað.
Í okkar augum
hafði enginn annar tíma til að setja höfuðið í töskuna.
Þótt dánarorsök sé óstaðfest og líkami Wilmu enn ófundinn,
ákærir Jim Westerberg, saksóknari, Tishko Ahmed fyrir morðið á Wilmu.
26. maí 2020 hefjast réttarhöld í héraðsdómi Uddevalla.
Fjölskylda Wilmu er viðstödd og vill vita hvað kom fyrir hana.
Jim Westerberg, saksóknari, kynnir Tishko sakarefnin
og biður hann að tjá sig um þau.
Til að vera sekur, hefði ég þurft að brjóta eðlisfræðilögmálið.
Blóð úr Wilmu fannst í öllum herbergjum íbúðarinnar.
- Tókstu ekki eftir neinu? - Ég sá það aldrei.
Þú sagðist sjálfur hafa þrifið íbúðina.
Ég þreif ekki upp blóð. Ég myndi muna eftir því.
Vöðvavefur fannst á sjónvarpsskápnum.
Sástu það ekki?
- Nei. - Á teppinu var blóð úr þér.
Það getur ekki verið.
Tishko er spurður um stjórnsemi gagnvart Wilmu.
Tókst þú ákvarðanir um allt?
Kærastan mín er ung og mjög myndarleg.
Ég benti henni á að ef hún færi í ákveðin föt, myndi fólk góna.
Enginn vill að fólk sé að góna á kærustuna sína.
Það er eðlilegt, ekki stjórnsemi.
Ég fylgdist með Tishko í gegnum öll réttarhöldin.
Hann var ekki alltaf eins en oftast virtist hann mjög rólegur.
Stundum allt að því áhugalaus.
Fjölskylda Wilmu var viðstödd og horfði á hann
en hann virti þau ekki viðlits.
Fjölskylda Wilmu var viðstödd öll réttarhöldin.
Síðasta daginn varð tilfinningalegt uppþot.
Við lok réttarhaldanna stóð Tishko upp.
Hann snéri sér að fjölskyldunni og sendi henni fingurinn.
Þetta olli miklu uppnámi og fjölskyldan hrópaði að honum.
Þau vildu fá svör. "Hvar er Wilma? Hvar er hún?"
Svo leiddu fangaverðir hann út.
27. júlí er dómur kveðinn upp yfir Tishko.
Hann er dæmdur í lífstíðarfangelsi fyrir að hafa myrt Wilmu
og sundurlimað líkama hennar.
Verjandi hans áfrýjar dómnum.
Áfrýjunardómstóll mildar dóminn.
Hann staðfesti sakfellingu fyrir morð
en dæmir Tishko í 18 ára fangelsi, þyngstu tímabundnu refsingu.
Dómurinn kom okkur svolítið á óvart.
Við töldum refsihækkunarástæður ekki vera fyrir hendi
en dregið er úr tímanum sem talið er að árásin hafi staðið yfir.
Ekki er sannað hve lengi árásin stóð yfir
en ég tel okkur hafa sýnt fram á það með vitnisburði vitna.
Minning Wilmu lifir í hugum íbúa í Uddevalla.
Þegar maður vinnur jafn lengi og af jafn miklum krafti að máli,
verður það hluti af manni. Það á við um alla í Uddevalla.
Ég held að minningin muni lifa áfram í borginni
og meðal þeirra sem komu að þessu máli.
Lífið verður aldrei samt.
Það er fyrir og eftir.
Við erum minnt á það daglega.
Við hugsum um Wilmu á hverri klukkustund, alla daga.
Við fengum lífstíðardóm. Wilma líka.
Hann fékk 18 ára dóm og losnar út eftir 11 ár.
Það er engin sanngirni í því.
Vonandi fæst einhvern tímann réttlæti fyrir Wilmu.
Vonandi getum við jarðsett hana alla.
Staðan núna er óásættanleg.
Hæstiréttur hafnaði áfrýjunarbeiðnum Tishkos Ahmed og fjölskyldu Wilmu.
Þýðandi: Brynja Tomer www.sdimedia.com