VARÚÐ: EKKI FYRIR VIÐKVÆMA ÓHUGNANLEGT MYNDEFNI
Mánudaginn 17. desember barst símtal
frá manneskju sem hafði fundið brunninn bíl á Hedlandet.
Við báðum lögreglumennina sem áttu að fara þangað
að taka það upp þegar þau kæmu að bílnum og nálgast hann gætilega.
Þau komu niður og sáu þennan bíl
og fóru mjög varlega. Þú sérð hvernig þau hreyfa sig.
Þau reyna að forðast að lenda í miðjum aðstæðunum.
Hérna reyna þau að kíkja inn í bílinn.
Maður sér ekki mikið frá þessu sjónarhorni,
en hann beygir sig fram og þá sér maður ...
efri hluta af líkama.
MAÐURINN SEM BRANN
Mánudaginn 10. desember 2018
kom maður inn á lögreglustöðina í Hallstahammar í Västmanland
og sagði að fimmtugur sonur hans hefði verið týndur frá 5. desember.
Á þessum tíma unnu sá sem var týndur og faðir hans
saman í byggingarvinnu.
Þeir áttu að mæta í vinnu þann 6. en hann kom ekki.
Hann talaði við lögreglu af því
þetta var ekki líkt syni hans.
Honum líkaði vinnan og þeir voru í verkefni sem þurfti að klára.
Honum fannst eins og eitthvað væri að.
Í fyrstu vonuðum við að við fyndum dvalarstað hans
og hann væri í góðu lagi og þetta ætti sér eðlilega skýringu.
Við vonuðum það.
Myndin sem við fengum af syninum var að hann væri fjölskyldumaður.
Hann átti dætur og rak fyrirtæki með föður sínum.
Honum líkar vinnan og er traustur og góður maður.
Öllum líkaði við hann.
Við byrjuðum á að rannsaka hvar hann gæti verið.
Við fórum á þá staði þar sem hann gæti hafa verið.
Hann var hvergi að finna.
Hann hlaut samt að vera einhversstaðar.
Í skýrslunni stendur að faðir týnda mannsins
hafi fengið smáskilaboð frá syni sínum.
Þar segist hann hafa farið í hjólhýsið sitt í Orsa.
Eftir það heyrist ekki meira frá honum
fyrr en 10. desember, sama dag og tilkynnt var um hvarfið.
Skyndilega fékk dóttir týnda mannsins skilaboð.
En það er eitthvað að.
Þegar fjölskyldan reyndi að hafa samband fengu þau einhver svör,
en bæði dóttirin og faðirinn taka eftir því
að þau eru ekki orðuð eins og hann skrifar venjulega.
Til dæmis stendur, "Það verður gott að komast í frí.
Ég hef ekki átt frí í allt sumar," eða eitthvað svoleiðis.
"Knús, pabbi."
Það var það sem dóttirin hjó eftir.
Hann myndi aldrei skrifa, "Knús, pabbi."
Strax daginn eftir kom annað lífsmark.
Í þetta sinn var það frá fyrrverandi sambýliskonu mannsins.
Hún skrifar að allt sé í lagi og þau séu í hjólhýsinu saman.
Hjólhýsið var á bílastæði í Orsa.
Við fengum aðstoð lögreglu þar sem athugaði það.
Það var tómt og óhreyft.
Þau höfðu ekki verið þar.
Það jók áhyggjur af því að eitthvað hefði gerst,
að eitthvað væri að.
Það var líka mjög undarlegt að hann hefði ekki samband sjálfur,
heldur hans fyrrverandi.
Það gerði það virkilega skrýtið.
Í viðtölum við fjölskyldu týnda mannsins
komu fram fleiri upplýsingar sem ollu lögreglu áhyggjum.
Faðirinn sagðist hafa séð peninga hverfa af ýmsum reikningum.
Á þeim tíma var upphæðin komin yfir 300.000.
Faðirinn gerði greiningu á fyrirtækjunum
þegar hlutirnir virtust fara úr böndunum.
Þetta var næstum komið á þann stað að þeir stæðu ekki undir rekstrinum
ef hlutirnir héldu svona áfram.
Í tengslum við þetta mál fékk lögreglan upplýsingar
um að týndi maðurinn hafi tekið þátt í misheppnuðum viðskiptum.
Það var vitni sem var yfirheyrt mjög snemma í rannsókninni
sem sagði að týndi maðurinn hefði tekið þátt í sölu á hjólhýsi,
og að hún hefði verið eitthvað skrýtin og hefði gengið til baka,
og að kaupendurnir hefðu verið reiðir
og að þeir stæðu á einhvern hátt á bak við hvarfið.
Þegar okkur tókst að ná í og yfirheyra þetta fólk
hugsuðum við, ókei, þau hafa ekki verið á sömu blaðsíðu,
og orðið ósátt,
en þau höfðu ekkert með hvarf hans að gera.
Þar sem fyrrverandi sambýliskona virtist vera með honum
leitaði lögreglan líka að henni.
Þau byrjuðu saman 2015 eftir að þau kynntust á stefnumótavef
og hún flutti inn til hans skömmu síðar með fjögur börn sín.
Sú fyrrverandi og hann hafa átt í sambandi
sem virðist hafa verið dálítið ótraust, þannig séð.
Það hafði gengið á ýmsu í nokkur ár.
Á þessum tímapunkti eru þau saman,
en ég veit ekki hversu stöðugt það er.
Sú fyrrverandi var sú síðasta sem hafði séð hann.
Við sáum að þau höfðu talað lengi í síma fyrr um daginn.
Símarnir þeirra hreyfðust báðir í sömu átt.
Lögreglan fann líka áhugaverðar upplýsingar
um að sú fyrrverandi hefði búið í athvarfi árið 2017.
Það var erfitt að átta sig á því hvað hefði gerst
og hvað olli því að kærastan hefði farið í athvarf.
Hún flutti eitthvert til Suðvestur-Svíþjóðar
og bjó þar í athvarfi í stuttan tíma.
Við fundum enga skýrslur,
svo við vissum aldrei af hverju hún fékk athvarfið.
Þessar kringumstæður þar sem peningar hurfu,
skilaboð sem pössuðu ekki,
að þau voru ekki í Orsa þegar þau sögðust vera þar,
fengu okkur til að gruna að hann hefði ekki farið af eigin hvötum
heldur hefði verið rænt.
Okkur grunaði að kærastan væri viðriðin málið
þar sem hún var sú eina sem hafði verið í sambandi við hann,
en ég hef séð rannsóknir þar sem við hröpuðum að ályktunum,
og það er erfitt að leysa mál þegar maður áttar sig mánuði síðar.
Þess vegna er mikilvægt að halda öðrum skýringum opnum
allan rannsóknartímann.
Það voru engin önnur merki um að hvarfið
tengdist eitthvert eða einhverjum öðrum.
Kærastan var því handtekin fjarstödd fyrir mannrán
og um leið eftirlýst í kerfunum okkar.
Titillinn vakti athygli.
Mannránsmál eru teljandi á fingrum annarar handar
í Västmanlands-umdæmi.
Þetta vakti því athygli mína.
Maður athugar alltaf hjá umboðsmanni skuldara.
Fjármálahliðin skiptir máli.
Var annað hvort þeirra með skuldir hjá umboðsmanni?
Það getur gefið vissar vísbendingar.
Ég kannaði fyrirtækið og það var ekkert athugavert
í ársreikningum og svoleiðis.
Hann leit út fyrir að vera reglusamur maður.
Sú mynd styrktist bara.
Þegar þau fóru að búa saman
ráku þau gistihús í Mölntorp.
Ég kannaði það aðeins og það virkaði ekki sem neitt glæsihótel.
Þrátt fyrir að hafa lært hagfræði
virtist bókhald ekki vera hennar sterkasta hlið, má segja.
Því meira sem við rótuðum í hennar fortíð
og því sem hún hafði fengist við nýlega,
því meira fengum við á tilfinninguna að eitthvað væri að.
Fjárhagsstaða kærustunnar var frekar vonlaus.
Tekjur hennar árin áður og árið 2018 voru fremur litlar.
Síðan var þetta gistihús
þar sem hún hefði getað grætt eitthvað,
en ekkert fór rétta leið, þannig séð.
Með því að líta nánar á peningana sem hurfu
af reikningum mannsins
fann lögreglan nýjar upplýsingar.
Reikningarnir hans voru tæmdir,
bæði einkareikningar og fyrirtækjareikningar,
og allir peningarnir, næstum hálf milljón,
voru fluttir á reikning kærustunnar.
Þetta styrkti enn frekar grunsemdir gagnvart henni,
og það skipti lögreglu enn meira máli að finna hana.
Við hringdum í hana frá lögreglunni
og skildum eftir lögregluskilaboð í símunum hennar.
Við höfðum samband við ættingja hennar og fyrrverandi kærasta.
Við lögðum töluvert á okkur
til að ná einhverju sambandi við kærustuna.
Okkur tókst það ekki. Við vissum ekki hvar hún var.
En þann 15. desember,
fimm dögum eftir að tilkynnt var um mannshvarfið,
gerðist dálítið óvænt.
Kærastan birtist skyndilega sjálfviljug á lögreglustöðinni.
Þegar hún kom á stöðina virkaði hún mjög róleg.
Við yfirheyrðum hana í byrjun og sögðum frá grunsemdum okkar.
Hún vissi ekki hvar hann var.
Hún hafði ekki miklar áhyggjur af honum á þessu stigi
og sagði að hann kæmi líklega í leitirnar.
Þegar við spurðum hvort hún hefði reynt að ná í hann
sagði hún, "Nei, hann kemur þegar hann kemur,"
og sagðist ekki hafa verið með símann sinn á sér.
Hún neitaði öllu á þeirri stundu og hvað varðaði peningana
sagði hún það hafa verið vegna samkomulags milli þeirra.
Lögreglan fékk ekki miklar nýjar upplýsingar í yfirheyrslunni,
en eitt var þó nýtt.
Það kom í ljós að hún var nýflutt í hús í Bälgviken.
Það var áhugavert
svo við urðum að leita þar.
Það var ákveðið að leita í húsinu og á landareigninni,
til að athuga hvort nokkuð fyndist sem nýttist rannsókninni
og finna svör. Hann hlaut að vera einhversstaðar.
Þetta var einnar hæðar hús með risi.
Hún leigði það og var nýflutt inn.
Það var hreint og þrifalegt.
Það var mikið af kössum. Hún hafði verið í IKEA.
Það voru rúm og sjónvarpsskápar og ýmislegt.
Að öðru leyti var fínt þar og engin merki um...
nein átök.
Meðan tæknimenn leituðu í húsinu
barst símtal frá manneskju sem hafði fundið brunninn bíl
á svæði sem nefnist Hedlandet,
sem er nokkrum kílómetrum frá, ekki langt þaðan,
svo ég fékk á tilfinninguna að hann gæti tengst hvarfinu.
Nokkrum dögum fyrir jól óku samstarfsmennirnir Anders og Magnus
gegnum skóginn í kringum Hedlandet.
Þeir fundu dálítið undarlegt í skóginum.
Þetta var 17. desember. Við vorum að leita að jólatrjám.
Við litum á þetta landsvæði hérna.
Það var nýfallinn snjór og hitinn við frostmark.
Við komum hingað
og sáum flutningabíl með kerru aftan í.
Við héldum að þetta væri þýfi
sem einhver hefði falið í skóginum.
Þetta leit grunsamlega út.
Við ákváðum að fara út og athuga hvað þetta væri.
Þá áttuðum við okkur á því að bíllinn var brunninn.
Það voru engir gluggar og málningin var farin.
Þetta voru mjög grunsamlegar aðstæður.
Við nálguðumst og litum inn en sáum ekkert.
Hann var mjög brunninn.
Ég gekk kringum bílinn.
Magnus gekk annan hring og leit inn í bílinn
og sá hauskúpu og rifbein.
Líkið var mikið brennt og ekkert kjöt eftir á því.
Við ákváðum að hringja á lögregluna.
Þegar lögreglan kom á staðinn og athugaði bílnúmerið
sáu þau að bíllinn tilheyrði týnda manninum.
Brunni flutningabíllinn og kerran voru flutt
á verkstæði lögreglunnar í Eskilstuna,
og tæknideildin hóf mjög erfiða og umfangsmikla rannsókn.
Það sló mig hversu illa brunninn hann var.
Ég hafði aldrei séð svona illa brunninn bíl.
Hann leit út eins og hann breyttist í duft við snertingu.
Við íhuguðum hvort þetta gæti verið venjulegur bílabruni
af því það var einn möguleikinn.
En til að ná þessum hita
hlaut eitthvað eldfimt að hafa bæst við.
Á kerrunni var meðal annars bensínbrúsi.
Það var net með nokkrum eldiviðarbútum.
Það leit út fyrir að bensín hafi verið notað ásamt brenni
til að fá heitari eld.
Næsta skrefið var að skoða líkið
í von um að bera kennsl á manninn og finna dánarorsök.
Þegar við tókum við beinagrindinni
urðum við að fara mjög varlega því hún var svo viðkvæm.
Það var næstum nóg að snerta hana til að hún leystist upp.
Það var ekki mikið eftir af líkinu.
Það var örlítill bútur af hjartanu eftir.
Þaðan fengum við blóð og gátum borið kennsl á manninn.
Það var staðfest að þetta var týndi maðurinn.
Tæknirannsóknin hélt áfram
og nú litu þau nánar á kerruna.
Hún var minna skemmd,
en tæknideildin uppgötvaði dálítið undarlegt.
Við fundum fitu á kerrunni.
Hún var svört og við skófum lítilræði upp og þefuðum.
Þetta lyktaði ekki eins og bensín heldur steikingarfeiti.
Hún lyktaði eins og hamborgarabúlla eða steiktur matur.
Hvað í fjáranum var þetta?
Í þessari svörtu fitu fundum við leifar af klæðaefni
og meðal annars hnappa og rennilás af vinnubuxum.
Fyrst héldum við að einhver hefði brennt fötin hans á kerrunni,
en við vildum samt vita hvaða efni þetta var.
Var þetta notað til að brenna dótið á kerrunni?
En þegar við fengum þær niðurstöður
að feitin væri mannsfita
hugsuðum við, "Ókei, hvað merkir þetta?"
Því mannsfita birtist ekki upp úr þurru á kerru.
Það þarf að brenna líkama við háan hita.
Þá hugsuðum við,
"Var hann brenndur á kerrunni áður en hann lenti í bílnum?"
Þar sem allt benti til morðs var málaflokknum breytt.
Fyrrverandi kærastan, hin 43 ára Carina, var handtekin 28. desember,
grunuð um morð.
Fjölskyldunni fannst hún stjórnsöm gagnvart honum,
að hún notfærði sér hann,
að hún væri aðeins með honum út af peningunum hans.
Á endanum fjarlægðist fjölskyldan parið dálítið
og það var vegna þess að þeim líkaði hún ekki.
Auðvitað athuguðum við aðstæður hennar
meðan á rannsókninni stóð
og það kom fram í yfirheyrslum að hún hefði verið með mönnum
sem hún notaði til að fá peninga og lán,
og fór ekki vel með.
Þetta voru eitruð sambönd.
Lögreglan þurfti nú að kortleggja athafnir Carinu
frá því hinn látni hvarf,
5. desember, þar til tíu dögum síðar,
þegar hún kom sjálfviljug á lögreglustöðina.
Það var stórt bil þarna sem var eins og svarthol,
svo við litum á allt frá símanotkun, skilaboðum, símtölum,
að færsluskrám, og fengum yfirlit yfir alla bankareikninga.
Við sáum að dagana eftir hvarfið
var Carina að kaupa alls kyns hluti.
Hún fór í margar búðir og keypti hreinsiefni,
hún keypti slípirokka og skífur fyrir þá,
málningu, nokkrum sinnum,
og mikið af vörum til að fjarlægja lykt.
Til að hylja ummerki.
Bensínbrúsinn á kerrunni var áhugaverður
því það er ómönnuð bensínstöð nánast úti á landi,
þar sem hún náðist á mynd fylla á tvo bensínbrúsa.
Brúsinn á kerrunni líkist mjög þeim sem eru hjá dælunum
á bensínstöðinni.
Í tengslum við hvarf mannsins
reyndi fjölskyldan að komast að því hvað kom fyrir hann.
Hvar var hann? Getum við náð sambandi?
Fyrir tilviljun
fékk fjölskyldumeðlimur fréttir
um breytingu í sænsku fyrirtækjaskránni
sem fól í sér að Carina tæki fyrirtækið hans yfir
og að hann og móðir hans sem áður voru skráð fyrir því,
voru afskráð af fyrirtækinu.
Það var stöðvað áður en það gekk í gegn, en ef enginn hefði frétt það
hefði breytingin verið gerð.
Þetta benti til þess að Carina myndi hagnast á dauða mannsins
sem gat verið tilefni til að myrða hann.
Á síma hins látna
sást að síðasta símtalið var hringt frá húsinu í Bälgviken
á sama tíma og sími Carinu hringir þaðan líka.
Þetta gerði leit í húsinu enn mikilvægari.
Við vildum finna ummerki um átök þar inni,
blóð eða einhver ummerki,
eitthvað sem liti út fyrir að vera skrýtið.
Efri hæðin var undarleg.
Carina hafði lagt teppi á eitt svefnherbergið
sem var mjög illa gert.
Það passaði ekki svo hún varð að hafa samskeyti
sem hún hafði á miðju gólfinu.
Ótrúlega illa gert, og það passaði ekki á köntunum.
Við fengum á tilfinninguna að eitthvað hefði gerst þarna
sem hún vildi fela.
Við skiptum gólfinu með tvinna.
Síðan tókum við strokur.
Við fundum engin merki um blóð þar heldur.
Hann var ekki myrtur þar þannig að blæddi úr.
Það var líka læst kartöflugeymsla á landareigninni.
Lokan leit út fyrir að vera ný.
Það var eldri plata undir henni sem var brotin.
Við opnuðum lásinn og fórum inn.
Við sáum strax að geymslan var skrýtin.
Tæknideildin sá að hurðin virtist blaut.
Þegar þau skoðuðu hana nánar
sáu þau að hún var nýmáluð. Málningin var varla þornuð.
Það var ekki vandað til verka.
Það hafði verið málað yfir laufblöð.
Það var málað kringum hillur fremur en taka þær niður.
Við fjarlægðum málningarlagið til að...
sjá hvort eitthvað væri undir því,
og, já, við sáum för í steyptu gólfinu.
Við sáum líka að í niðurfallinu, í miðju kjallaragólfinu,
er hvítt duft sem reyndist vera þvottaduft.
Það var hellingur þarna sem benti til einhvers
sem einhver vildi fela í þessari geymslu.
Það var mjög grunsamlegt.
Af hverju að mála niðurgrafna geymslu um miðjan vetur?
Af hverju var það efst á forgangslistanum?
Við unnum okkur áfram inn í geymsluna
og fundum mikið af hárum uppi á einum af veggjunum.
Þau voru send í greiningu
og niðurstöður staðfestu samsvörun við DNA hins látna.
Þá fannst okkur að, já, það var rétt hjá okkur
að halda að hann hefði verið geymdur þarna.
Leifar af mannsfitu fundust líka í geymslunni.
Sams konar fitu og fundust á kerrunni.
Lögreglan fann líka leifar af brenndu klæði og hnappa
með DNA hins látna.
Carina átti síðan bláan jakka
sem hún klæddist í þessum verslunarferðum,
og þessi mannsfita fannst á jakkanum.
Bakhlið jakkans var líka sviðin.
Jakkinn var með hennar DNA,
svo við gátum verið viss um að Carina hafði verið í honum
og meðhöndlað líkið þaðan sem fitan hafði borist í hann.
Þrátt fyrir margar vísbendingar sem vörpuðu grunsemdum á Carinu
var enn ekki vitað hvernig maðurinn dó,
og öll von um skýrari mynd af því hvað gerðist
valt nú á yfirheyrslum yfir Carinu.
Lögreglan yfirheyrði hana 13 sinnum.
Samtals stóðu yfirheyrslurnar í sjö eða átta tíma.
Lögreglan fór gegnum öll sönnunargögnin gegn henni
en hún sagði ýmist, "Hef ekkert að segja," eða sat bara þögul
og horfði á lögreglumennina.
Hún gat verið að spjalla glaðlega við verjanda sinn
og jafnvel lögregluna,
en um leið og við settum upptöku í gang, þagnaði hún
og starði á gólfið.
Þrýstingurinn jókst út af algerri þögn hennar,
af því þá þurfum við sterkari sönnunargögn gegn henni.
Það er auðveldara ef hún segir eitthvað,
því þá getum við reynt að afsanna eða staðfesta það,
en við höfðum ekkert.
Þar sem Carina þegir í yfirheyrslunum
komast rannsakendur ekkert nær skýringu
á því hvernig maðurinn dó.
Þá fékk réttarlæknirinn hugmynd um aðra rannsókn
sem þau gátu prófað til að sjá hvort eitur var notað.
Réttarlæknirinn var mjög áhugasamur og studdi þetta 100%.
Hann fékk hugmynd og hringdi í mig.
Hann sagði að þegar þau gera svona rannsókn
geta þau geymt ákveðna hluta
ef þarf að gera frekari rannsóknir.
Hann mundi eftir því að þau höfðu geymt hluta af maganum
sem var í frystinum á rannsóknarstofunni.
Hann áttaði sig á að við gætum þetta.
Við gætum komist að því
hvort það eru efni sem ættu ekki að vera í líkamanum.
Eftir nokkrar vikur var staðfest að það voru
tvö sterk lyf í líkamanum,
en það var ekki hægt að sjá magnið,
svo við vissum það ekki.
Það voru róandi og kvíðastillandi lyf í líkama hans.
Hvort hann hafði tekið þau sjálfviljugur eða ekki
var spurning sem krafðist frekari rannsóknar.
Við fórum gegnum allar lyfjaávísanir á hann.
Hann hafði ekki fengið neitt slíkt ávísað.
Hann hafði varla fengið neitt lyfseðilsskylt.
Lögreglan frétti í samtölum við nágranna
að flutningabíl og kerru hins látna
var ekið upp á flötina við húsið og upp að geymslunni.
Þetta, ásamt lyfjunum í maganum,
og öðrum tæknilegum sönnunargögnum sem höfðu fundist,
fengu lögregluna til að mynda tilgátu um hvað hefði gerst.
Okkur virtist röð atvika vera sú
að þau tvö hefðu farið til Bälgviken þann 5.
Ég held hann hafi fundið þrýsting frá fjölskyldunni út af peningunum.
Í þessum aðstæðum, þegar þau eru þarna úti,
kemur það upp í samtali þeirra, þau deila,
og síðan deyr hann einhvern veginn.
Mín kenning um það hvernig morðið átti sér stað
er að Carina hafi mulið töflur,
blandað þeim í matinn og gefið honum.
Hann verður dasaður og þreyttur, leggst kannski á sófann.
DNA úr honum fannst
á kodda á sófanum í stofunni.
Við greindum alla koddana og hans DNA fannst bara á einum.
Ég held að Carina hafi kæft hann með koddanum
þar sem engin ummerki voru um átök.
Eftir að hann var dáinn reyndi hún að kveikja í honum.
Það virkaði ekki. Þess í stað brunnu fötin hans
og hitinn er svo mikill að líkamsfitan fer að bráðna.
Carina sér að þetta gekk ekki vel, þetta virkaði ekki,
svo hún reynir að flytja líkið á kerrunni,
og setur hann í kartöflugeymsluna.
Við vitum líka að á svipuðum tíma
voru börn Carinu Heed að koma í heimsókn í húsið í fyrsta skipti,
svo hún fer í Ahlsells til að kaupa nýja loku
og festir hana á hurðina með hengilás,
af því hurðinni hafði ekki verið læst áður.
Það var til að forðast þann möguleika
að eitt barnanna myndi fara niður í geymsluna.
Síðan keypti Carina eldivið,
hreinsiefni, hún sækir bensínbrúsa,
hún setur hann í bílinn, ekur til Hedlandet
og finnur afvikinn stað þar sem hún skilur bílinn eftir.
Hún fyllir bílinn af eldivið. Hún keypti 160 lítra af eldivið.
Hún hellir bensíninu inn í bílinn og kveikir í honum.
Jakkinn hennar sviðnaði líklega við það.
Síðan fer hún aftur til Bälgviken.
Eftir það byrjar hún
að reyna að eyða sönnunargögnum og hylja vettvanginn.
Hún fer í byggingavöruverslun og kaupir gráa málningu og juðara.
Hún vildi losna við sönnunargögnin eins fljótt og hægt var.
Fyrir mér er það þetta samanlagt sem myndar sterkt mál.
Þegar við leggjum allt saman er það skothelt.
En þetta virðist erfið vinna, að flytja líkið og allt hitt.
Hvaða sambönd hefur hún? Gæti hún hafa fengið aðstoð?
Lögreglan þarf að endurskapa atburði
til að sjá hvort það var gerlegt fyrir Carinu að flytja líkið
á þann hátt sem hún heldur.
Við völdum samstarfsfélaga sem
líktist Carinu líkamlega, hæð og allt.
Hún reyndi að draga líkama
af svipaðri þyngd og hann var á þeim tíma.
Við bættum við nokkrum kílóum til að vera viss...
til að sjá hvort það væri hægt.
Við komumst að því, að miðað við líkamlega getu Carinu á þeim tíma,
hefði hún getað gert það.
Algjörlega. Það er gerlegt að færa og flytja líkið á þennan hátt.
Á engum tímapunkti í rannsókninni
fundum við neinn annan sem gæti verið
viðriðinn málið.
Það var bara ein manneskja, og það var Carina.
Þann 13. maí 2020,
ári og fimm mánuðum eftir að maðurinn fannst myrtur,
hófust réttarhöldin við héraðsdómstól Eskilstuna.
Ég ákærði Carinu fyrir morð, illa meðferð á líki,
og fjársvik.
Ég sá fyrir mér að
réttarhöldin féllu mér í vil
og hún yrði dæmd fyrir þessa glæpi.
Ég hafði dálitlar áhyggjur.
Maður veit aldrei hvernig hlutirnir fara.
Ég var spenntur að sjá hvort hún myndi segja eitthvað.
Mér fannst að hún hlyti að segja eitthvað.
Ég hugsaði, "Þú vildir ekkert tala meðan rannsóknin stóð.
Hvað finnst þér núna?
Ertu tilbúin til að ræða eitthvað?"
Já, herra dómari. Ég skil að þú vilt svör,
en mér finnst það sem sagt hefur verið, það sem aðrir hafa sagt,
hefur verið rangtúlkað og er ekki sannleikurinn.
Mér finnst, með fullri virðingu,
að ég vilji standa vörð um rétt minn til að þegja.
Það er það eina sem ég vil segja.
Ég mun því ekki svara neinum spurningum.
Við sátum öll réttarhöldin
og hlustuðum meðan Carina sagði ekkert.
Ég tók því illa, raunar,
því allir ættingjar fórnarlambsins voru öðrum megin,
og Carina hinum megin,
og sneri sér nær alveg frá fjölskyldunni,
og leit bara á verjanda sinn og vegginn.
Það var erfitt að sjá fjölskylduna þarna, og líða illa,
og þurfa að heyra þetta allt aftur.
Hann var dásamlegur pabbi. Ég elskaði pabba minn.
Hann vildi alltaf það sem var okkur fyrir bestu.
Hvernig breyttist samband ykkar eftir að hann kynntist Carinu?
Við töluðum ekki jafnoft saman. Það versnaði aðeins.
Hvað þá með þegar hún flutti inn?
Í fyrstu var það eins og hún vildi losna við okkur krakkana.
Við vorum ekki lengur velkomin,
og að þetta væri heimili hennar og hennar barna.
Ég fékk fullt af skilaboðum frá Carinu
þar sem hún kallaði mig öllum illum nöfnum. Ég var hóra, tussa,
og fáviti, og að pabbi hefði valið hennar fjölskyldu.
Hvernig kom Carina fram við pabba þinn?
Hún var mjög stjórnsöm. Hún lét hann gera það sem hún vildi.
Hún var ekki góð. Hann sagði mér einu sinni
að honum væri illt í bringunni svo ég spurði hvað hefði gerst,
og hann sagði að Carina hefði sparkað í bringuna á honum.
Ég fékk áfall.
Ég sagði, "Þú verður að fara frá henni.
Hún meiðir þig ef þú ferð ekki."
Hann sagði að hann vildi ekki vera einn.
Þetta var andlegt og líkamlegt ofbeldi.
Þegar þú fréttir að pabbi þinn hefði fundist... í bílnum,
hvað hugsaðirðu þá?
Afi kom heim, alveg þögull, og fór inn á baðherbergi,
og ég vissi strax að eitthvað hafði gerst.
Þau sögðu að það hefði fundist brunninn bíll,
bíllinn hans, og ég sagði, "Helvítis Carina hefur kveikt í honum."
Hún var sú eina sem hefði getað gert þetta.
Enginn annar vildi skaða hann.
Dómurinn var kveðinn upp þann 7. júlí 2020.
Carina var dæmd fyrir illa meðferð á líki og fjársvik,
en hún var sýknuð af morðákærunni.
Ég var brjálaður.
Ótrúlega vonsvikinn. Allt loft fór úr mér.
Við höfðum unnið að þessu í eitt og hálft ár
og þetta var niðurstaðan.
Af því hún hafði verið svo lengi í varðhaldi,
um eitt og hálft ár,
fékk hún að fara úr dómshúsinu á sama hátt og við,
af því hún hafði afplánað dóminn með varðhaldinu.
Það var ekki möguleiki að ég myndi ekki áfrýja dómnum.
Mér fannst þau hafa komist að rangri niðurstöðu.
Mér finnst það ætti að dæma hana fyrir það sem ég kærði hana fyrir.
Líka morð.
Eftir annað ár var málið tekið fyrir af áfrýjunardómstól.
Carina kaus aftur að þegja
og neitaði að svara spurningum,
en sú aðferð reynist ekki jafn árangursrík í áfrýjunardómstólnum.
Þann 29. nóvember
var Carina dæmd í 16 ára fangelsi fyrir morð.
Það var svo góð tilfinning.
Það er erfitt að lýsa því.
Rannsóknir dragast oft,
en þetta var ein sú lengsta sem ég hef unnið að,
og þegar maður vinnur svona lengi í máli
er það ótrúlegur léttur og gott að finna
að fjölskyldan hafi loksins fengið réttlætinu fullnægt.
Það er gott að fá niðurstöðu sem ég er sammála.
Ég er sátt.
Ég var glöð fjölskyldunnar vegna.
Því það var raunar það sem hafði mest áhrif á mig.
Vonbrigði þeirra yfir ákvörðun héraðsdóms,
og að nú var réttlætinu fullnægt.
Já, það var frábært.
Þetta var óvenjuleg aðferð,
að hann var brenndur tvisvar.
Það var óhugnanlegt og
þegar við höfðum fundið fituna,
og rannsóknin sýnt að hún var af manni,
þá festist það í vitund manns.
Ég hef aldrei áður rekist á mannsfitu í sakamáli.
Það eru nokkrir hlutir sem standa upp úr.
Carina, sem manneskja. Hvernig hún er og hagar sér
dagana eftir hvarfið
þar til hún kemur á lögreglustöðina.
Þetta er óvenjulegt mál.
Að þau hafi misst föður sinn er...
Auðvitað eru þau enn í uppnámi yfir þessu.
Líf þeirra hefur að mörgu leyti verið eyðilagt tilfinningalega.
Þau hafa misst náinn fjölskyldumeðlim.
Það er ömurlegt.
Og þessi óhugnanlega meðferð á líkinu,
að hún kveikti í því mörgum sinnum,
og ók því til og frá, það er...
Það eru mörg óhugnanleg atriði í þessu máli.
Þýðandi: Áki Guðni Karlsson plint.com