VIÐVÖRUN TIL ÁHORFENDA.
Í ÞÆTTINUM ER GRÓFT MYNDEFNI.
Ég hef sinnt furðulegum málum, bæði ógeðslegum og málum
þar sem þú skilur ekki alveg hvað einhver var að hugsa.
Þetta mál er hins vegar alveg ótrúlega illt.
Manneskja sem getur stjórnað öðrum frekar auðveldlega.
Samt er engum haldið aftur líkamlega.
Þetta fólk er fangað andlega.
Því er talin trú um að fangari þess stjórni heimi þeirra.
Það þorir því ekki að fara og býr þarna áfram
en gerir sér sennilega grein fyrir að það muni deyja.
Þetta var sérstök illska sem við hittum fyrir.
ILLSKA Í ASPA
Klukkan 19.00 þann 30. maí 2002 er hringt í neyðarlínuna
vegna eldsvoða í skóglendi fyrir utan Skinnskatteberg.
Slökkviliðið fór þangað strax til að slökkva eldinn.
Við komum hratt upp veginn
og sáum, á miðju bílastæðinu,
að þar brennur bíll eins og kyndill, beint upp í loftið.
Við opnuðum vélarhlífina og slökktum eldinn.
Við opnuðum dyrnar og slökktum eldinn.
Svo opnuðum við skottið og einn strákanna stoppaði og sagði:
"Ég held að það sé dádýr hérna."
Annar slökkviliðsmaður sem var líka veiðimaður
fór upp að þessu og sagði: "Þetta dádýr er í fötum."
Þá hugsaði ég með mér að við ættum að hætta og fá lögguna strax
til að vera vissir um að tryggja vettvanginn.
Við gerðum okkur grein fyrir að það væri manneskja þarna.
Mjög brunnin svo það var ekki svo skrítið
að ruglast á því og dýrshræi.
Lögreglan kom mjög fljótt og þegar hún kom
þá tók hún við og við fórum heim.
Ég fékk hnút í magann. Þetta sérðu ekki á hverjum degi.
Þetta er dálítið sem þú sérð kannski einu sinni á ferlinum í slökkviliði.
Lögregluna grunar að það sé kona sem hafi fundist brunnin í bílnum.
Forrannsókn á morði er hafin.
Sama kvöld nær lögreglan sambandi við manneskju
sem fljótlega hjálpar til við rannsóknina.
Hann hringir í lögregluna og segist hafa verið í sambandi við starfsmann
sem segist hafa kveikt í bíl sínum og að maki hans sé í bílnum.
Stuttu síðar þetta kvöld hefur sá grunaði,
maðurinn sem var maki fórnarlambsins,
samband við lögregluna símleiðis og segir henni hvar hann er.
Þetta er neyðarlínan.
Er lögreglubíll úti að leita að einhverjum
sem hefur gert dálítið slæmt?
Það er það næstum alltaf.
Hvað hefur gerst nærri þér sem er slæmt?
Ég held að ég hafi kveikt í maka mínum.
Kveiktirðu í maka þínum?
Það var því frekar auðvelt fyrir lögregluna að finna hann.
Hann er handtekinn og honum haldið fyrir morð.
Hann sagðist hafa rifist við maka sinn,
hann hefði orðið leiður á nöldri, hún hefði haldið fram hjá honum
og það hafi fengið hann til að ákveða að drepa hana.
Daginn eftir að konan finnst brunnin í bílnum
hefur yfirmaður þess grunaða samband við lögregluna aftur.
Hann fékk bréf í póstinum
sem átti að hafa verið skrifað af maka fórnarlambsins
þar sem hann skrifar að hann sé leiður á nöldri og framhjáhaldi
og hafi því ákveðið að taka líf hennar og svo sitt eigið.
Þetta virtist vera einfalt mál.
Hann drap maka sinn og kveikti svo í bílnum
og var handtekinn nærri vettvanginum.
Það virtist líklegt í byrjun
en þótt þú sért með játningu
þýðir það ekki að þú hættir þar.
Þú verður að staðfesta játningu með sönnunum sem þú finnur.
Látna konan er 42 ára, tveggja barna móðirin, Birgitta Lönnhager
frá Karlskoga í Värmland.
Hún var mjög indæl, glöð og ástkær.
Hlý og umhyggjusöm manneskja.
Hún... gerði sitt besta sem foreldri.
Ég átti bara fyrstu sex ár lífs míns
með blóðfjölskyldunni minni, pabba, mömmu og yngra systkini.
Foreldrar mínir þoldu ekki að vera foreldrar...
á þann hátt sem foreldrar eiga að vera.
Barnavernd blandaði sér í málið og kom okkur í fóstur.
Ég hef átt samband við hana
eftir að við fórum á fósturheimili.
Síðast þegar ég talaði við hana var ég mjög reið við hana
því hún hafði aflýst nokkrum heimsóknum.
Til mín og yngra systkinis míns.
Hún gat ekki mætt af margs konar ástæðum.
Bíllinn var bilaður, hún var veik...
Alls konar.
Henni þótti mjög leitt að geta ekki komið
og hún skildi á vissan hátt
að ég væri ekki virkilega reið við hana
heldur væri reiðin vegna áhyggja.
Mamma er alltaf mamma.
Á þessari fyrstu viku kom upp margs kyns óvissa.
Maðurinn sem hafði verið handtekinn fyrir morðið...
Hann fór að segja ýmislegt,
þegar við fórum að efast um fyrstu upplýsingar hans,
sem benti til þess að fleiri hefðu átt þátt
í dauða þessarar konu.
Það kemur í ljós að maðurinn og Birgitta
höfðu búið saman á heimili pars í Aspa í Lindesberg
frá því í febrúar sama ár.
Þegar lögreglan fer þangað hittir hún mann og konu
sem brenna eitthvað úti í garði.
Þau eru spurð því þau brenni þessa hluti.
Þetta voru föt, húsgögn...
Útskýring þeirra var að herbergið væri ógeðslegt
og þau hefðu viljað hreinsa út úr því herbergi
sem fórnarlambið og maki hennar höfðu búið.
Þá skilur lögreglan
að þetta eru sönnunargögn sem parið brennir.
Þau verða grunuð um að vernda glæpamann
vegna þess að þau losa sig við sönnunargögn.
Maðurinn og konan eru handtekin
og færð á lögreglustöðina í Lindesberg.
Það kemur í ljós að maðurinn sem hefur verið
leigusali Birgittu og maka hennar
er sami maður og sagði lögreglunni
að makinn hefði játað morðið.
Leigusalinn og maki hans höfðu rekið hundahótel.
Þau voru með nokkra hunda sem þau þjálfuðu
og...
fórnarlambið og maki þess áttu hund með agavandamál.
Þannig kynntust þau hvert öðru
og leigusalinn sagðist myndu þjálfa hundinn þeirra.
Seinna fóru þau að ræða
að stofna hundahótel
og hundaþjálfunarfyrirtæki saman.
Maki fórnarlambsins var atvinnulaus
og var í sambandi við atvinnumálastofnun.
Svo þau...
höfðu það þannig að hann væri settur af atvinnumálastofnun
hjá leigusalanum
til að vinna fyrir hundafyrirtækið hans.
Upphaflega óku þau fórnarlambið á milli
frá Karlskoga að staðnum fyrir utan Lindesberg
en eftir smátíma, í lok febrúar 2002,
var þeim boðið húsnæði á eigninni.
Fórnarlambið og maki þess fluttu í hús hins parsins.
Þau bjuggu þar frá lokum febrúar
og þangað til konan dó.
Nú er mikilvægt að rannsaka húsið í Aspa og leita sönnunargagna.
Tækniliðið er fengið inn.
Þann 7. júní komum við á staðinn.
Sólin skein og það var hlýtt.
Öll eignin var lokuð af
samkvæmt reglugerð 27-15.
Þetta var nothæft hús
en það var einhver ónotatilfinning í því.
Ég hefði ekki sjálfur viljað búa þarna.
Þetta var sóðalegt og orðið frekar illa farið.
Ég tók myndbandsupptökuvélina mína og fór að skrá það sem við sáum
innan afgirta svæðisins.
Ég fór í eldhúsið og mynda í átt að ganginum.
Skrái niður hvernig húsið er uppbyggt.
hvaða herbergi voru þarna og hvað var þarna á víð og dreif.
Við gerðum skissur og tókum auðvitað venjulegar myndir líka
af öllu sem gæti verið áhugavert.
Meðal annars var eitthvað sem virtist vera blóð.
Blóðsletta á glugga, rétt við innganginn.
Við fengum ekkert út úr því.
Þetta var blóð en við náðum ekki DNA úr því,
sennilega vegna þess að glugginn sneri í suður
og þangað skein mikil sól.
Ég held að útfjólubláu geislarnir hafi skemmt DNA í dropunum.
Þegar við gengum um húsið og sáum að þar var tölva
gerðum við hana upptæka því það er alltaf eitthvað áhugavert í tölvum.
Fyrir utan tölvuna gerði tækniliðið síma upptæka,
hörð drif og myndavélar.
Allt þetta var sent til tæknideildar lögreglunnar.
Þarna var margt af eldra dóti, eldri tækni.
Við höfðum ekki góða tilfinningu fyrir að finna eitthvað,
að þetta væri mál með upplýsingatæknideildinni.
Mörg hörð drif að fara í gegnum
sem gáfu okkur ekki neitt.
Svo skoðuðum við stafræna myndavél.
Þegar við fórum að greina mynda- vélina voru engar myndir á kortinu.
Enginn sem vinnur við tækni stöðvar samt þar
því það gæti eitthvað verið þarna.
Fyrir leikmann er mjög erfitt að eyða einhverju alveg út.
Það eru alltaf einhverjar leifar.
Þegar ég, eða við, skildum að þetta hefði verið notað, þarna væri efni,
er það eitt og sér áhugavert.
Það þurfti að hafa fyrir því að ná þessu.
Það mætti segja að það væri eins og sudoku.
Þetta er erfitt í byrjun
en þegar þú sérð mynstrið fer þetta að verða auðvelt.
Spennan að sitja þarna
og vita ekki hvaða myndir þú fengir var
bæði erfið og spennandi. Veltandi fyrir sér hvað við fyndum.
Svo þegar fyrsta myndin birtist og þú sérð
að þetta er frá staðnum þarna, eigninni í Aspa,
og þetta er Birgitta á myndinni.
Þetta voru ótrúlegar myndir
og ég hafði áður unnið við barnamisnotkunarmál svo ég hef
séð margt.
Ég held að við höfum fljótt séð
að það er önnur hlið á sögunni.
Tæknimenn litu betur á myndirnar
sem þeir fengu úr stafrænu myndavélinni
og uppgötvuðu vel skráða og hræðilega atburðarás.
Þetta var stund uppgötvunar þegar við sáum... hvað í fjandanum?
Þetta voru myndir af Birgittu.
Myndir af henni meiddri og...
svo búið að binda um hana.
Í ástandi sem sýndi misþyrmingar og gríðarleg meiðsli.
Þetta er svakaleg...
blanda af feginleika að hafa loksins fundið eitthvað
og svo hryllingi þegar þú áttar þig á
að þetta er eins og dagbók manneskju í neyddu niðurbroti.
Á myndunum geturðu fylgt manneskju sem er brotin niður
á löngum tíma.
Þetta var mjög furðulegt.
Þarna skiptist hún á að vera alvarlega slösuð
og svo á næstu mynd,
í gæsalöppum, "löguð" með hestaáburði
og svo meidd aftur.
Þemað var ótrúlegt
því þetta voru einu myndirnar á myndavélinni.
Myndin sem ég mun muna að eilífu er mynd af Birgittu
þar sem hún er með silfurúðamálningu á andlitinu.
Þú sérð í augum hennar
að hún veit hversu vonlausri stöðu hún er í.
Þetta var skrítin tilfinning,
það var óviðbúið að finna eitthvað svona.
Málið tók allt aðra stefnu eftir þessar myndir.
Algerlega önnur saga um það sem kom fyrir Birgittu.
Í yfirheyrslunum sem verða nú á maka fórnarlambsins
og konunni sem var maki þess
sem við höfum kallað leigusalann.
Þau segja okkur, stöðugt og óháð hvort öðru
frá atburðum sem eru hluti af því sem leiddi til...
þess að konan dó að lokum
í lok maí.
Fórnarlambið og maki þess
drukku eiginlega aldrei áfengi
áður en þau hittu leigusalann og maka hans.
Í þeirra félagsskap fóru þau að drekka mikið,
eða jafnvel ríkulegt, magn áfengis.
Í þessum partíum...
spiluðu þau á spil og...
að lokum um óraunhæfar peningafjárhæðir.
Stórar skuldir mynduðust og ósamkomulag.
Þetta var tekið út á konunni, sem síðar dó, í næstum hvert sinn.
Henni var misþyrmt á svo kerfisbundinn hátt
að þú verður að lýsa því sem hreinni pyntingu.
Konan sem var handtekin og maki fórnarlambsins
höfðu upplýsingar sem stemmdu
um að það hefði verið leigusalinn sem var raunverulegur gerandi.
Þau sögðu að hann væri sterkasta manneskjan
í þessum fjögurra manna hópi
og að hin þrjú hafi ekki getað staðið á móti honum.
Þar sem tvö þeirra grunuðu kenndu svokölluðum leigusala um
er mikilvægt fyrir lögregluna að rannsaka hann betur
til að sjá hvort hún getið fundið gögn til að styðja vitnisburðinn.
Leigusalinn er 47 ára Kjell-Åke Johansson.
Hann og maki hans fóru að leigja húsið í Aspa í ágúst 2001.
Þau fluttu inn frekar fljótt.
Ég held að það hafi bara tekið viku áður en þau fluttu inn.
Þau áttu hunda og líkaði að þetta væri frekar afskekkt.
Þau vildu búa frekar einangruð.
Hann var mjög félagslyndur, hún var e.t.v. aðeins feimnari.
Venjulegt fólk, þau voru hamingjusöm og...
Það var tilfinningin sem ég fékk.
Hann kom að heimsækja mig í íbúðina mína.
Spurði hvort ég ætti kaffi.
Við settumst og drukkum kaffi.
Svo sagði hann...
"Þetta fólk mun búa hjá okkur um tíma
því þau hafa engan stað að búa á núna."
Ég hugsaði ekki meira um það.
Ég kom þangað nokkrum sinnum.
Ég sótti til dæmis garðhúsgögn einu sinni
og...
þau voru öll fjögur þarna og buðu mér kaffi.
Við sátum og spjölluðum eins og allir vinahópar myndu gera.
Hann var mjög heillandi.
Kom yfir til að knúsa mig og þess háttar.
Þar sem makar Birgittu og Kjell-Åkes
liggja sjálfir undir grun
er mikilvægt að finna sönnunargögn
til að átta sig á hvað gerðist í raun og veru í húsinu.
Koma þau sökinni á aðra eða segja þau satt?
Ég var látinn vita af rannsakendum
að það væri vitnisburður um að Kjell-Åke hefði notað borvél
til að bora í eyra Birgittu.
Við fundum borvél en...
það var ekkert sýnilegt blóð á henni,
í greipinni. Við fundum ekkert en ég
fékk pappírspróf
og nuddaði því við endann á greipinni
og prófaði með malakítfölgrænu,
efni sem bregst við blóði.
Það er grænt þangað til þú setur á annan hlut
og þá verður það blátt ef það er blóð.
Það varð blátt svo við gátum staðfest
að það væru blóðleifar
á greipinni og venjulega væru þær ekki þar.
Það gæti stutt vitnisburðinn.
Þetta var samt of lítið til að nota í DNA-sýni.
Svo fengum við fullt af fötum til að kanna.
Hér er nærbuxnapar og hér segir...
Nærbuxurnar benda til blóðs í tveimur rannsökuðum blettum.
Það fannst ekki nægilegt magn til að finna DNA-samsvörun.
Það áhugaverðasta var sennilega
jakki í felulitum
sem okkur hafði verið sagt að Kjell-Åke hefði oft klæðst.
Á þessum jakka fann ég nokkra pínulitla blóðflekki.
Ef þú berð eitthvað blóðugt slettist mikið
og fer út um allt.
Minnstu droparnir fara bara stutta leið.
Frá því geturðu dregið þá ályktun
að jakkinn hafi verið mjög nálægt meiðslunum.
Jakkinn var líka sendur á rannsóknarstofuna.
Við vonum að blóðið sé úr fórnarlambinu
til að hjálpa okkur að staðfesta þann hluta.
Það var hægt að staðfesta að tveir rannsakaðir blettir
væru úr Birgittu Lundhager.
Það studdi vitnisburðinn
um að hann hefði barið hana og klæðst þessum jakka.
Tvær manneskjur hafa átt þátt í glæpunum.
Jafnvel þótt þær hafi verið í minni hlutverkum
eru þær til dæmis sekar um
vanhelgun á mannslíki
þegar þær hjálpuðu til við að bera líkið
og losa sig við það.
Upplýsingarnar sem við fáum frá þeim
verður að fara varlega með.
Allt sem þau lýsa passar hvort hjá öðru
og það að hægt sé að staðfesta það með tæknisönnunum
sem gerir söguna trúanlega.
Kjell-Åke er ákærður fyrir, meðal annars,
alvarlega líkamsárás, ólöglegar hótanir og að valda dauða manneskju.
Þann 2. september 2002 hófust réttarhöldin
fyrir héraðsdómi Lindesberg
þar sem saksóknari færir fram vitnisburð
um hvað Birgitta neyddist til að þola í húsinu.
Þar á meðal...
öfgafullar hótanir,
að vera læst inni og bundin...
og alls kyns niðurlægingu.
Til dæmis hellti hann úr fötu af vatni og hundapissi yfir hana
og neyddi hana til að þrífa það.
Hann klippti allt hárið af hausnum á henni.
Það voru margar grófar líkamsárásir.
Hann sneri upp á handlegginn á henni og brákaði hann.
Hinn handleggurinn fór úr lið.
Hann henti hníf í hana eða stakk hana með hnífi.
Þegar hann meiddi hana
saumaði hann hana með nál og tvinna
án deyfingar.
Þegar hún eða maki hennar
grátbáðu leigusalann um að leyfa henni að fara á spítalann
neitaði hann því.
Hann notaði ólar og hnífa.
Elti þau um garðinn berfætt.
Ef þau hlupu ekki nógu hratt barði hann þau
og...
hann hellti kveikilegi á hana...
og kveikti í.
Hann brenndi hana með gasbrennara.
Hann elti hana með gasbrennara á meðan ég var með snöru um hálsinn.
Hún datt við hliðina á borðinu svo hann náði henni
og brenndi á henni fótinn og svo handlegginn.
Áður en slökkt var í var hún komin með stórt brunasár á handlegginn.
Maki fórnarlambsins og maki leigusalans
höfðu líka orðið fyrir misþyrmingum af hendi leigusalans
og þorðu því ekki að gera neitt í þessu.
Ég steig fram og sagði að nú væri nóg komið.
Hann varð bálreiður við mig
og lagði hníf aftan að hálsinum á mér.
Við gátum ekkert gert.
Hann hafði of mikið vald.
Við urðum að skiptast á að grátbiðja um að þyrma lífi hvert annars.
Hann hótaði að drepa.
Það versta mögulega.
Það er ólýsanlegt hvernig hann er.
Þetta er ofbeldi, blóð og dauði.
Hann lifir fyrir það.
Að búa í sama húsi og hann
var að lifa með lífið að veði á hverjum degi.
Leigusalinn hafði játað ýmislegt
í yfirheyrslunni fyrir réttarhöldin.
Á meðan á réttarhöldunum stóð játaði hann fleiri smáatriði
og útskýrði það
að hluta af misþyrmingunum flokkaði hann sem slæmt grín.
Hann vildi aga hana
því hún hegðaði sér ekki eins og hann vildi.
Fyrir mér virðist sem konan hafi verið veikasta manneskja hópsins
og hann hafi fengið ánægju af að misþyrma henni.
Á meðan á réttarhöldunum stóð þurfti Kjell-Åke að útskýra
af hverju hann myndaði Birgittu og skrásetti meiðsli hennar.
Hann sagðist hafa viljað sýna fórnarlambinu
hvernig það hefði hegðað sér og hverjar afleiðingarnar væru.
Það var mjög skrítin útskýring.
Ég held að hann hafi notið þess að horfa á þessar myndir.
Kjell-Åke biður um að fá að fara í húsið
til að sýna hluta vitnisburðarins
sem hann segir vera ranga.
Þau segja að ég hafi lokað fyrir svefnherbergi Birgittu.
Það er ekki satt því svefnherbergið hennar er hér.
Hurðin sem ég setti belti á var þessi, föst við...
Það er erfitt að sýna með hendurnar fastar á bak við.
-Ég ætlaði að sýna það en get ekki. -Af hverju ekki?
Það er erfitt að sýna svona, það skiptir ekki máli.
Það gæti verið notað gegn mér.
Þú notaðir hundaól, við vitum það, þú sagðir okkur það.
-Hvar settirðu þetta upp? -Hérna, með lykkjunni.
-Hvað með hinn endann? -Hann var bundinn hér.
-Bendirðu á körfuna? -Já.
Það var til að láta hana hætta að læðast um
og æsa hundana.
Ég sagði henni að það væri betra að hún færi vel á fætur.
Hérna braut hún klósettið.
Þið sjáið að það er brotið
ef þú sest hægra megin á klósettið þá datt hún aftur.
Það hefur verið frekar brjálað hér ef ég segi satt.
Já, ég býst við það þegar við skemmtum okkur.
Það hafa verið eldar og...
Já, þarna var eldurinn.
Er þetta brunabletturinn?
Hvað gerðist hérna?
Hér gerðist það sem við ræddum um kveikilöginn.
Af hverju var kveikilögur hér?
Þarna sullaði ég honum á Birgittu og á gólfið.
Helltirðu kveikilegi á Birgittu?
-Já. -Af hverju?
Við rifumst, ég var pirraður og hélt á kveikileginum svo...
Ég skvetti á hana og sagði henni að standa upp af gólfinu.
Að skvetta kveikilegi á hana kveikir ekki í
svo hvað kveikti eldinn?
Hann brann á gólfinu en ekki á Birgittu.
Hvernig kviknaði samt í?
Hvernig kviknaði í?
Það var ég með kveikjarann.
-Kveiktirðu í kveikileginum? -Já.
Af hverju gerðirðu það?
Ég kveikti í af því ég var leiður á endalausum rifrildum alltaf.
Núna...
var góður vitnisburður um misþyrmingarnar.
Hvort misþyrmingarnar voru aðaldánarorsökin
var erfitt að vita.
Af hverju dó konan?
Lögreglan getur staðfest mikið af vitnisburði um misþyrmingarnar
með tæknisönnunum.
Hún á samt erfitt með að skera úr um
hvað varð Birgittu að bana
og þar með sanna að þetta hafi verið morð.
Vegna þessa kemur réttarlæknirinn fyrir rétt
og ræðir það sem hann telur hafa leitt til dauða Birgittu.
Hann gæti sagt að ef þú verðir fyrir áverkum
og fáir ekki tíma til þess að jafna þig á þeim
og eitthvað nýtt bætist við það
safnist það saman þangað til það getur að lokum náð þangað
að kerfi líkamans bili.
Það er enginn tími fyrir bata.
Í þessu tilfelli hafði konan orðið fyrir pyntingum
frá lokum febrúar til loka maí.
Það höfðu komið áverkar svo gott sem á hverjum degi.
Misþyrmingar eða mjög alvarlegar hótanir.
Þetta hefur leitt til þess að stress byggist stanslaust upp í henni.
Þetta örlítið sem þarf aukalega
til að valda því allt brotni niður
þarf alls ekki að vera mikið.
Til að komast að því hvort það sé eitthvað
sem hægt er að tengja beint við dauða Birgittu
kortleggur lögreglan hvað gerðist
dagana fyrir 30. maí
þegar hún fannst brunnin í bílnum.
Í lok maí aukast misþyrmingarnar á fórnarlambinu
og...
leigusalinn sparkar nokkrum sinnum
í magann á því.
Hún segir maka sínum að sér líði mjög illa.
Ein myndanna úr stafrænu myndavélinni
var tekin síðasta kvöldið
sem konan komst út úr rúminu.
Hún situr, hárið alveg rakað af,
hún er með blóðug sár,
einn brotinn handlegg og hinn úr lið.
Hún situr á gólfinu.
Þann 26. maí getur hún ekki lengur staðið upp.
Morgunn þess 27. maí segir hún maka sínum
að hún hafi misst lífsviljann.
Hann reynir að koma henni á fætur og hjálpa henni í sturtu
en hún fellur niður í eldhúsinu klukkan níu að morgni.
Makinn og maki leigusalans reyna saman
að bjarga henni og reyna endurlífgun.
Þau átta sig á að hún er látin.
Leigusalinn segir þeim að þau eigi öll jafna sök.
Við fáum lífstíðardóm fyrir þetta.
Þau þurfi að hjálpa honum að losa sig við líkið.
Leigusalinn segir makanum að aka í burtu og kveikja í bílnum.
Hann hafði verið neyddur til að skrifa bréf áður en hann fór.
Leigusalinn las upp
og makinn skrifaði það.
Honum er sagt að taka á sig sök fyrir morðið.
Hann kom með strappa
sem leigusalinn sagði honum að hengja sig með
eftir að hann kveikti í bílnum.
Hann tók samt ekki eigið líf.
Hann drakk áfengið sem hann hafði með sér og fór af staðnum.
Lögregla leit betur á fortíð Kjell-Åke
og fann skýrslur
sem styðja þá kenningu
að hann hafi verið sá sem olli dauða Birgittu.
Það tengist því að leigusalinn hafði áður verið sakfelldur
fyrir mjög alvarlega glæpi gagnvart börnum.
Í einu máli misþyrmdi hann tveimur litlum börnum.
Hann hafði, til dæmis,
dregið tunguna á þeim út
og sett salt og pipar upp í þau sem refsingu.
Hann hafði tekið handleggi úr lið.
Hann hafið notað ískalt vatn.
Þetta nálgaðist pyntingar.
Hann var dæmdur í fjögurra ára fangelsi
fyrir grófa líkamsárás fyrir það.
Hann sat inni, slapp út
og hitti konu sem átti hálfs árs barn sem hann misþyrmdi.
Meðal annars sneri hann upp á haus barnsins þar til...
barnið dó.
Ég spurði hann fyrir rétti hvort hann,
þegar hann misþyrmdi konunni,
hefði íhugað afleiðingarnar sem hann hefði fengið
fyrir að misþyrma barninu þar til það dó.
Hann sagðist ekki hafa íhugað það.
Þú varst dæmdur í sex ára fangelsi fyrir að drepa þetta barn.
Datt þér það ekki í hug þegar þú misþyrmdir konunni?
Nei, honum datt það ekki í hug, sagði hann.
Ég held að það hafi haft mikil áhrif á niðurstöðu dómsins.
Lífstíðarfangelsi er dómurinn fyrir íbúa Lindesberg
sem var ákærður fyrir að pynta konu til bana.
Hann er dæmdur fyrir, m.a., morð, misþyrmingar
og ólöglega frelsissviptingu.
Hann verður líka látinn borga fjölskyldu konunnar háar fjárhæðir.
Þetta gekk frekar vel.
Það er skömm að fyrri atburðir hafi ekki haft þau áhrif
að við hefðum getað komið í veg fyrir hvað gerðist hér.
Ef litið hefði verið á áhættuna á endurteknu broti
vegna þess fyrra sem hann gerði miðað við það sem hann gerði mömmu
hefði mamma kannski ekki dáið. Þannig er það bara.
Hin tvö sem áttu þátt í þessu fengu skilorðsbundinn dóm.
Þau höfðu verið tilbúin til samvinnu í rannsókninni
og...
það var alveg augljóst að þau höfðu lifað við ótta
um hvað leigusalinn gæti gert þeim ef þau tækju ekki þátt.
Hann sagði þeim að hann ætti vopn, hann sagði að hann...
ætti glæponavini og að það væri samningur um morð
á fórnarlambinu og maka hennar í glæpaheiminum.
Það gæti kannski verið erfitt fyrir okkur
að skilja af hverju þetta ætti að hræða þau
að einhver segi þetta bara
en þegar þú lifir í ótta er sennilega auðveldara
að trúa sögum sem þú ættir annars ekki að gera í rólegri aðstæðum.
Í upphafi málsins fannst brenndur bíll
og inni í bílnum brennt lík.
Það hefði getað orðið sjálfsvíg
og við hefðum staðið þarna með tvö lík og bréf.
Mér finnst það ógnvekjandi.
Málinu hefði getað lokið þar.
Það sem mér dettur líka í hug
er að það eru eyður í tímalínu Kjell-Åkes.
Hefur þetta gerst áður?
Ég veit það ekki, það eru bara hugmyndir og hugarburður
sem fá hárin til að standa á mér
um að hann hefði getað gert þetta áður en ekki náðst.
Ég er mjög ánægður, og dálítið stoltur,
af að þetta hafi farið eins og þetta fór.
Að við höfum vonandi stöðvað
mikla illsku sem hefði getað átt sér stað eftir þetta.
Svona pyntingar...
eru ekki eitthvað sem ég hef séð í nokkru öðru máli.
Þetta er mjög óvenjulegt mál, það er engin spurning.
Ég hef aldrei hitt neinn honum líkan.
Aðalatriðið er að þetta var óhugnanlegt.
Hvernig maður getur verið svona eðlilegur og breyst í svona lagað.
Nei...
Það er næstum ómögulegt að sætta sig við.
Sem hluta af að vinna sig í gegnum þetta fer Elin, dóttir Birgittu,
í húsið í Aspa í fyrsta sinn
í von um að fá betri skilning á hvað kom fyrir móður hennar.
Það virðist ekki sem...
Þetta virðist ekki jafneyðilegt og ég bjóst við.
Ég bjóst við að þetta yrði enn einangraðra en þetta.
Þarna er vegurinn.
Ég meina...
Þetta er bara rétt hjá.
Ég ímyndaði mér eitthvað mjög afskekkt.
Jafnvel þótt það séu...
fullt af trjám sérðu samt inn.
Ef þetta hefði verið algerlega í miðri auðninni,
enn lengra uppi í skóginum,
hefði verið auðveldara að kyngja að enginn hefði tekið eftir neinu.
Ég skil ekki hvernig það heyrði þetta enginn eða tók eftir.
Hún gekk hér, hún gekk með hundana.
Hún hlýtur að hafa verið...
haltrandi eða...
Á einhvern hátt hlýtur það að hafa verið ljóst...
Það hlýtur að hafa verið ljóst að hún var ekki í lagi...
Það sagðist enginn vita þetta.
Það er alveg...
Það...
Það gerir mig tilfinningaríka.
Þýðandi: Eva Hjaltalín Ingólfsdóttir plint.com